Impactverhalen

‘Doordat er ruimte ontstond in huis, kreeg ik de moed om ook andere dingen aan te pakken’

“In maart vorig jaar ben ik vrij plotseling gestopt met werken. Een paar maanden daarvoor had mijn man de diagnose Alzheimer gekregen. Al snel kon hij niet meer voor zichzelf zorgen – ik was thuis nodig. In diezelfde periode overleed mijn beste vriendin. Mijn wereld werd opeens heel klein. Van een drukke werknemer met veel sociale contacten was ik een mantelzorger geworden die thuis zat en bijna niemand meer zag.” Lees verder

"De samenwerking met mijn Organizer haalde de emotie eraf"

“Sommige mensen hebben een natuurlijke drive tot opruimen. Ik heb dat niet. Toen de kinderen klein waren, had ik het vooral druk met mijn werk. Mijn ex-man was degene die het huishouden deed en bepaalde waar spullen opgeborgen werden. Ons huis had een zolder en een schuur, waar in de loop der jaren steeds meer spullen terechtkwamen. Na de scheiding nam mijn ex-man dingen mee, maar er bleef ook veel staan. De kinderen werden groter en gingen op zichzelf wonen. Opeens was ik alleen in een huis vol spullen.”
Lees verder

"Niet alles wat nieuw is, is eng, weet ik nu."

“Samen met mijn collega beman ik al twintig jaar de administratie van een bedrijf. Als je al zo lang hetzelfde werk doet, is het onvermijdelijk dat je dingen op de automatische piloot doet. Zo was dat tot voor kort ook bij ons. We zijn allebei in de zestig en stamden uit de tijd van het kopieerapparaat en het handmatig nieten.”
Lees verder

“Het leek of ik groeide: ik voelde mijn rug rechter worden”

“In 2014 kreeg ik een herseninfarct en een jaar later volgde een tweede. Sindsdien heb ik Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) in het cognitieve deel van mijn brein; het deel waarmee je normaal gesproken plant, structureert en overzicht houdt. Dat lukt mij dus niet meer. Artsen dachten dat ik niet meer zelfstandig zou kunnen wonen.”
Lees verder

"We hebben mijn huis 'ouderdom-proof' gemaakt"

“Negen jaar geleden overleed mijn man, na een intensieve en verdrietige periode. Een paar jaar na zijn dood merkte ik dat ik langzaam steeds vergeetachtiger werd. Vaak kon ik dingen niet terugvinden in huis. Ik was steeds meer tijd kwijt aan zoeken en piekeren. Niets had een vaste plaats in mijn huis. Hoe langer hoe meer kreeg ik een onrustig gevoel in mijn hoofd. Ik wilde van dat gevoel af.  
Lees verder

Verandering en vergankelijkheid​

‘Mijn vrouw en ik waren heel verschillend. Ik hou van ruimte en overzicht, mijn vrouw gooide nooit iets weg. Ze hield van mooie spullen. In de loop der jaren had ze daar heel wat van verzameld – kunstwerken, servies en aardewerk, kleren, linnengoed, sieraden… Alles was haar even dierbaar en alles had een verhaal. Op zolder stonden dozen vol; we wisten niet eens precies meer wat. Ook maakte mijn vrouw gedurende de dag veel aantekeningen – overal in huis lagen kattenbelletjes. Het was beslist geen chaos in ons huis – daar was mijn vrouw te precies en te sfeergevoelig voor. Maar het was wel vol. Op een goed moment begon ik daar last van te krijgen.
Lees verder

Van nature een doener, die graag zinvol bezig is

“Na de dood van mijn moeder, drie jaar geleden, kon mijn vader – met Alzheimer –  niet meer zelfstandig wonen. Mijn man en ik besloten dat hij bij ons zou komen wonen. We hebben een boerderij en konden op het erf een aanleunwoning voor hem laten bouwen.”
Lees verder

Bovengemiddeld behoefte aan structuur en duidelijkheid

“Vier van de vijf mensen in ons gezin hebben bovengemiddeld behoefte aan structuur en duidelijkheid. Onze oudste dochter heeft autisme, onze twee zoons ADD en na jaren van vastlopen bleek ook mijn man autisme te hebben. Toen de kinderen nog klein waren, slaagden we er niet goed in om structuur aan te brengen in ons huishouden.”
Lees verder

Begin maar gewoon met een vierkante meter

“Als je mijn huis nu ziet, kun je je bijna niet voorstellen hoe groot de chaos een paar jaar geleden was. Regelmatig lag overal een halve meter rommel – de vloer was dan niet te zien. Ik kon niks meer vinden en het was ook niet schoon. De omslag kwam, toen de Belastingdienst beslag op mijn spullen legde. Dat was een schop onder mijn kont.”  
Lees verder

In mijn hoofd liep alles door elkaar

We denken vaak dat we dingen zelf wel kunnen oplossen, maar ik ben ervan overtuigd dat iedereen blinde vlekken heeft. Zo ook ik. Toen ik mijn situatie besprak met mijn werkgever, stelde die voor dat ik eens ging praten met een professional organizer. De provincie had daar goede ervaringen mee. Er bleek een potje te zijn voor coaching en bijscholing dat ik ook hiervoor kon inzetten. Ik besloot het te doen.
Lees verder

Mijn verhaal mogen doen is ook opruimen voor mij

“Ik ben geboren in voormalig Nederlands-Indië. Daar heb ik als jong kind twee oorlogen meegemaakt: de Tweede Wereldoorlog en de postkoloniale oorlog die daarop volgde. Op mijn tweede verjaardag liep ik aan de hand van mijn moeder het Japanse interneringskamp binnen.”
Lees verder

Opruimcoach dekt de lading niet

“Het is jammer dat er geen goed Nederlands woord bestaat voor professional organizer. Opruimcoach dekt de lading niet. Een organizer doet meer dan helpen met opruimen; hij of zij creëert ruimte, zowel letterlijk als figuurlijk, waardoor mensen weer toekomen aan de dingen die ze echt graag doen.”
Lees verder

Knopen doorhakken en afstand doen

“Terugkijkend is het een wonder dat ik het tot mijn 52ste heb volgehouden zonder professional organizer. Mijn twee kinderen heb ik grotendeels alleen opgevoed; daarnaast heb ik jarenlang gewerkt, eerst bij een bank, later als sociaal pedagogisch werker. Mijn huishouden was altijd een rommeltje, dat wel. Maar mijn kinderen zijn niets tekortgekomen.”
Lees verder

Liefdevol aanduwen

“Mensen helpen om de beste versie van zichzelf te worden is mijn diepste drijfveer. Om die reden ben ik in 2003 de opleiding tot professional organizer gaan volgen. Voor die tijd werkte ik in het debiteurenbeheer. Het ging me goed af om mensen facturen te laten betalen, maar ik wilde meer dan dat.” 
Lees verder

Om hulp vragen mag

“In 2016 kreeg ik te horen dat mijn moeder ongeneeslijk ziek was. Een enorme schok, want mijn moeder en ik hadden een heel hechte band. Ze was mijn steun en toeverlaat; vier keer per week paste ze op mijn kinderen en ze sprong vrijwel dagelijks bij in het huishouden. Daarnaast hield ik ongelooflijk veel van haar. Toen bleek dat het een uitzichtloze situatie was, liet ik alles uit mijn handen vallen om haar bij te staan.”
Lees verder

"Een organizer doet zo veel meer dan opruimen" - manager

Wat doet ons vak eigenlijk met onszelf en met onze klanten? Om daar wat meer inzicht in te krijgen interviewden we professional organizers én hun klanten over dat onderwerp. Het zijn hele persoonlijke en gevarieerde verhalen geworden, die we ‘impactverhalen’ doopten. Soms heel nuchter, soms heel emotioneel, maar allemaal indrukwekkend.
Lees verder